Ptaki w ogrodzie - zakładajmy budki lęgowe

budka legowaBudki lęgowe zawiesza się tuż przed rozpoczęciem okresu lęgowego ptaków, czyli pod koniec lutego, a najpóźniej do połowy marca. Lokalizacja i budowa budek będzie miała wpływ na bezpieczeństwo ptasiej rodziny.

Po pierwsze, wiesza się je tam, gdzie nie ma naturalnych dziupli oraz na działkach leżących w pewnym oddaleniu od lasu, parku czy innych większych terenów zieleni. Ptaki jako zwierzęta terytorialne potrzebują znacznych przestrzeni, dlatego budki zawiesza się w dość dużych odstępach. Szpaki i wróble mogą się gnieździć w stosunkowo niewielkich odległościach od siebie, ale dla muchołówek ta odległość to 15-30 m, a dla sikor nawet 30-50 m. Dlatego w zależności od wielkości ogrodu - wystarczy umiejscowić 2 do 3 budek lęgowych. Budkę należy montować bardzo stabilnie, nie może się poruszać nawet przy większych podmuchach wiatru.

Nie może być dostępna dla kotów. Zazwyczaj umieszcza się je na wysokości ok. 4 m, tak aby człowiek mógł dostać się do budki z drabiny w celu konserwacji czy czyszczenia. Najlepiej przymocować ją do pnia drzewa, w miejscu ocienionym i osłoniętym od zacinającego deszczu. Rozmiary i kształt budki odpowiadają wymaganiom poszczególnych gatunków ptaków. Wybór budki powinien być poprzedzony obserwacjami ptaków i rozpoznaniem pojawiających się w okolicy gatunków.

Tradycyjny typ budki to tzw. skrzynka Sokołowskiego. Jest to prostopadłościan z lekko pochyłym daszkiem. Otwory wlotowe - ich średnica, wysokość i powierzchnia podstawy są dopasowane do wielkości ptaka. Bierzemy pod uwagę nie tylko komfort gospodarzy korzystających z „domku", ale i bezpieczeństwo piskląt. Odległość otworu do dna budki musi być natyle duża, aby maluchów nie mógł dosięgnąć żaden drapieżnik. Budki z najmniejszymi otworami (średnica około 2,7 cm) mogą być zagnieżdżone przez sikorki, ale nie będą już dostępne dla wróbli. Budki z otworami o średnicy około 3,5 cm pozwolą gnieździć się wszystkim sikorkom, wróblom, a także mazurkom i muchołówkom. Większy otwór wlotowy, o średnicy co najmniej 5 cm, zachęci szpaki, kowaliki i dzięcioły.

Gotową budkę lęgową można kupić w sklepach ogrodniczych lub wykonać samemu. Najlepiej sprawdzają się deski sosnowe lub z innych drzew iglastych - odradza się sklejki czy płyty wiórowe. Nie można desek malować ani impregnować. Budkę zawiesza się pionowo, z lekkim nachyleniem do przodu. Daszek ma za zadanie osłaniać otwór wlotowy przed deszczem, a sam otwór wlotowy powinien być skierowany na wschód lub południowy wschód, Często spotykanym elementem przy budkach jest „patyczek”, przymocowany poniżej otworu wlotowego. Ptaki radzą sobie i bez niego, natomiast pomaga on zazwyczaj drapieżnikom próbującym sięgnąć do wnętrza budki. Dlatego bezpieczniej jest nie montować takiej podpórki lub ją zlikwidować, jeśli kupiona budka takową posiada.

Wywieszoną budkę, po sezonie lęgowym, tj. jesienią lub zimą należy wyczyścić (w naturalnych dziuplach pozostałości ulegają samoistnemu rozkładowi, ale w skrzynkach pozostają na wiele lat).

W przypadku gdy wywieszona skrzynka nie była zasiedlana w ciągu kolejnych dwóch sezonów lęgowych, trzeba ją przewiesić w inne miejsce, gdyż prawdopodobieństwo zajęcia jej w następnych latach jest niewielkie.

Chcąc przyciągnąć do ogrodu ptaki, należy pomyśleć i o roślinach, które dadzą im pożywienie. Warto zatem w ogrodzie posadzić dzikie róże, derenie, berberysy, ałycze, rokitniki, ligustry, czarne bzy, jarzębiny, kaliny, świdośliwy, czy śliwę tarninę. Wiele z tych gatunków nadaje się też na żywopłoty, w których mogą się kryć ptaki.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Free Joomla Templates - http://ww.mightyjoomla.com